Echt betoverend schattig die Minuscules… Surf op YouTube en je hebt een uur kwijt voor je’t weet…

Je moet je moment weten te kiezen.

Leren schilderen met licht.
Zoals bijvoorbeeld hier..

uit “Atlas van de belevingswereld”

Er gaat hier xe9xe9n en ander anders worden als vroeger.
Kijk en zie en laat maar horen…

‘t Is een hele tijd terug dat ik hier startte. En nu stel ik mij de vraag van de reden van het bestaan van deze weblog af. Ik weet niet meer waarom, of voor wie. Of ik er plezier aan beleefde? Jazeker. Of ik er mensen ontmoette die me dierbaar geworden zijn? Ergens wel, maar wat is ontmoeten hier eigenlijk? Ik vraag ‘t me soms af. In welke dimensie bewegen we ons als we over die virtuele weg met elkaar praten, gedachten delen, discussieren… Er is een gedachtenstroom maar ook een gevoelsstroom? Ja toch? Momenteel stroomt het in ieder geval niet echt meer hier. Deze plaats is een vergeten hoek, een bestofte herinnering haast. Zoiets dat je af en toe uit de kast haalt om dan naar te kijken. Ik weet ‘t niet. Ik weet niet of ik deze weblog nog lang ga houden. Wil houden. Zoek ik nu naar een bestaansreden? Naar een motivatie? Of besluit ik gewoon de virtuele wereld deels te sluiten? Over te gaan naar volle overgave in de rexeble wereld? Wat is virtueel? Wat is rexebel? Waar sta ik? Wie ben ik?

Belangrijk nieuws, haast compleet vergeten te melden.
Mijn website is af! Bloed, zweet, tranen, eigenlijk voornamelijk ijskoude handen en vermoeide ogen van al dat computerschermkijken en klaviergespartel maar goed, na menige afwikken, wegen en inspanning toch tot iets geraakt.

Voor de nieuwsgierigen onder ons:

(trompetgeschal aub)

www.guen-koningskind.be

Laat niet na me van mij nieuwsgierige spanning te verlossen, kritiek mag en is zelfs welkom, want dan wordt’t enkel beter van.

gegroet,

uw aller
G.

Ik dacht al… (begin Gent op serieus voetts uk te plaatsen, vergeef me mensen)
maar kijk:

KUSSENGEVECHT!

(ik was (te laat) aanwezig, wel nog met mijn voetjes geparadeerd op een groot oranje kussen, capuccino "White Nights" in mijn handen, genietend van de volwassenen die genoten van het kind dat niet kon stoppen mensen te bestoken met kussenslagen en nu het heerlijke excuus vonden toch te blijven voortvechten en mee kind te zijn)